Stiloteka

Rasprave

Značenja vrata: prilog semiotici svakodnevice

Ambiciozno zamišljena kao nauka koja proučava sve znakove i znakovne sisteme, semiotika je tek kao kritička socijalna disciplina počela tragati za njihovom dinamičkom interpretacijom u kontekstu upotrebe. Nema nikakve sumnje da više nije dovoljno statično, jednom zauvijek dato vankontekstualno tumačenje znakova – svaka interpretacija nužno zavisi od niza socijalnih i kulturalnih elemenata u kojima ti znakovi funkcioniraju, ali i od sociokulturnog konteksta i pozicije onoga ko ih proizvodi (ili se njima koristi) i onoga ko ih interpretira, te od načina na koji znakovi uopće proizvode značenje. Socijalni semiotičari naglašavaju da je bitno kritičko proučavanje različitih reprezentacija i semiotičkih praksi u svim sferama ljudskog života.

Didaskalije

Od svih tipova govora u dramskom diskursu najmanje su proučavana stilska obilježja didaskalija, kao i odnos između dijaloga i didaskalija (izuzetak je knjiga Emine Gegić Dida. Didaskalija u dramskom tekstu – 2008). Didaskalija predstavlja autorski govor u drami; naravno, taj autorski govor ni po čemu ne odgovara istom sloju proznoga teksta, gdje se specifično prelamanje tačaka gledišta realizira na različite načine u suodnosu autorskog govora i govora likova.

Vježba iz feminističke stilistike

Prvi dio rada bavi se definiranjem feminističke stilistike, odnosno određenjem predmeta, interesnih polja i mogućih metodoloških uporišta te discipline. Razmatraju se neke ponuđene definicije feminističke stilistike u odnosu na druge stilističke discipline s jedne strane te u odnosu na feministički i kritički pristup književnosti s druge strane. Zagovara se razumijevanje feminističke stilistike kao discipline između lingvistike/ kritičke analize diskursa, prvenstveno u zadržavanju metodološkog instrumentarija, te književne teorije, posebice u razmatranju odnosa roda, seksizma i ideologije te odnosa implicitnih i »stvarnih« čitatelja. Drugi dio rada ilustrira interese (metode, poziciju) feminističke stilistike analizirajući odabrani poetski književni tekst kanonskog autora te njegovu kritiku. Feminističko-stilistički pristup pritom je pozicioniran kao »čitanje s otporom« naspram dominantnom čitanju oprimjerenom etabliranom kritikom. Odabrani tekst (Slavko Mihalić: Približavanje oluje) zanimljiv je zbog reprezentacije »utišanog« ženskoga glasa te mogućih čitanja oznaka femininosti/maskulinosti i rodnih odnosa koje nudi čitatelji(ca)ma.

Tri radna ljuda

Moguća riječ i vjerojatna riječ među ključnim su morfološkim pojmovima. U članku se raspravlja o mogućoj hrvatskoj riječi. Kriterij mogućnosti jest supletivnost. Kanonska supletivnost unutar kanonske tipologije Grevillea G. Corbetta postavljena je nasuprot kanonskoj fleksiji. Na jeziku pjesama Ivana Slamniga ogleda se kako se i u kojim smjerovima granice mogućih riječi mogu širiti te koliko ih je Slamnig doista i proširio.